Potulice: Kiedy maleńkie życie potrzebuje pomocy…

237

Czy można pomagać zza więziennego muru? Czy można łączyć oddziaływania resocjalizacyjne z działaniem na rzecz drugiego człowieka? Jak uczyć empatii osoby odbywające karę pozbawienia wolności?

Liczy się każda pomoc!

„Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają jak latać”.

Ten cytat idealnie odzwierciedla działania podjęte przez Miejsko-Gminy Ośrodek Pomocy Społecznej z Szubina na rzecz maleńkiej mieszkanki tego miasta. Mowa o Celince, która zmaga się z SMA (rdzeniowy zanik mięśni), a leczenie jest bardzo kosztowne. Do potulickiej jednostki dotarł apel o pomoc. Funkcjonariusze Służby Więziennej wielokrotnie włączają się w szereg akcji pomocowych, charytatywnych, tym razem nie mogło być inaczej.

Za drzwiami terapii zajęciowej

W ramach prowadzonych oddziaływań w oddziale terapeutycznych dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi  lub upośledzonych umysłowo, funkcjonariusze zintensyfikowali działania mające ma celu przygotowanie wytworów terapii zajęciowej, które zostały przeznaczone do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z Szubina. Finalnie trafią na publiczną zbiórkę, której fundusze zasilą konto dzielnej Celinki. Skazani w ramach zajęć przygotowali 80 świeczek o różnych wzorach i kolorach oraz prawie 40 witraży przedstawiajacych wizerunek anioła – co nie jest bez znaczenia!

Proces resocjalizacji w duchu pomagania

Oddziaływanie na zmianę postaw drugiego człowieka to nie lada wyzwanie – kształtując i modelując postawy innych powinno połączyć się to z działaniem na rzecz drugiego człowieka. Resocjalizacja to permanentny, dynamiczny i wieloaspektowy proces, który ma prowadzić do zmian w zachowaniu jednostki oraz do wewnętrznej przemiany struktur i mechanizmów uruchamiających działanie. Uwrażliwianie, pokazywanie empatycznego działania, organizowanie sytuacji pozwalających na aktywne uczestnictwo w życiu społeczeństwa pomimo bariery jaką jest więzienny mur wpływa pozytywnie na przebieg procesu resocjalizacji i pozwala na zwiększenie szansy na bezkolizyjny powrót do społeczeństwa po zakończeniu odbywania kary pozbawienia wolności. Ważnym elementem resocjalizacji jest kształtowanie empatii, czyli rozumienia i współdźwięczenia z przeżyciami i doświadczeniami innych osób oraz gotowości do udzielania pomocy.

„Kiedy pomagamy innym, pomagamy sobie, ponieważ wszelkie dobro, które dajemy, zatacza koło i wraca do nas”

Celince życzymy wytrwałości w drodze do zdrowia!!!

tekst/ zdjęcia: chor. Justyna Sejdowska